Wystawa czynna codziennie w godz 10.00-17.00 na Antresoli Zamku Cieszyn.
Jan Wałach (1884-1979)
Urodził się w Istebnej-Andziołówce. Uczył się rzeźby w  Szkole Zawodowej Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, a następnie studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Był uczniem Józefa Mehoffera, Juliana Fałata, Ferdynanda Ruszczyca, Jana Stanisławskiego. Dzięki stypendium, mógł studiować w Paryżu. Zwiedził też Rzym, Wenecję, Bolonię, Neapol, Norynbergię oraz Pragę.  Do Istebnej powrócił w 1911, gdzie osiadł na stałe. Rok później ożenił się z Teresą Liboską (doczekali się 14 dzieci).

Jego twórczość jest związana nierozerwalnie z Istebną, jej mieszkańcami, krajobrazem. W swoich pracach przedstawiał pejzaż Beskidu, drewniane chaty i ich wnętrza, górali przy pracy i podczas zabawy,  a także ich obrzędy.  Projektował witraże, zdobił wnętrza kościołów m.in. w Istebnej i Jaworzynce, zajmował się też rzeźbą sakralną, wykonał m. in. krucyfiksy z przedsionków Katedry Chrystusa Króla w Katowicach i kościoła garnizonowego w Radomiu. Szczególną sławę przyniosły mu rysunki i drzeworyty, w których utrwalał typy góralskie, architekturę, drobne scenki z życia beskidzkiej wsi oraz liczne tematy sakralne.

Po wojnie tworzył samotnie i w zapomnieniu. Dopiero w 1999 r. wielka wystawa retrospektywna dzieł artysty, zorganizowana przez Muzeum Archidiecezjalne w Katowicach i eksponowana kolejno w Zabrzu, Katowicach, Koszycach, Krakowie, Zakopanem, przypomniała go szerszej publiczności. Zmarł w wieku 95 lat w swoim domu w Andziołówce.

W Istebnej na Andziołówce można zwiedzać Galerię Jana Wałacha, prowadzoną przez Barbarę Wałach, córkę artysty.